Το Αγριολούλουδο, Στέλιος Καζαντζίδης

Κανείς δεν λυπάται κανένα, είναι να μη σου τύχη. Συμπόνια ίσως σε εκείνη την εποχή που τραγούδαγε ο Στέλιος, που υπήρχε φτώχεια και πείνα. Και να που φτάσαμε στο 2012 και ήρθε πάλι πείνα και δυστυχία σαν εκείνες τις παλιές εποχές, με μια διαφορά όμως, τότε υπήρχε συμπόνια, σήμερα τι υπάρχει άραγε? Τίποτα! Το Απόλυτο κενό, με δόσεις αξιοπρέπειάς!

Όταν ακούς το Στέλιο να τραγουδάει ταξιδεύεις στην υπέροχη φωνή του, άντε σε 100 χρόνια ίσως ξαναδούμε κανένα Καζαντζίδη.



Το Αγριολούλουδο, Στέλιος Καζαντζίδης

Στίχοι: Πυθαγόρας
Μουσική: Χρήστος Νικολόπουλος
Πρώτη εκτέλεση: Στέλιος Καζαντζίδης
Άλλες ερμηνείες: Χαρούλα Αλεξίου Γιάννης Κότσιρας

Μη με λυπάσαι διώξε με απόψε
σαν να 'μαι αγριολούλουδο
και τη ζωή μου κόψε
Εγώ γυμνός ξεκίνησα
εγώ πηγαίνω μόνος
Σπίτι μου είναι ο δρόμος
και τραγούδι μου ο πόνος
Διώξε με και μη λυπάσαι
τι θα γίνω μη φοβάσαι
κι αν χιονίζει και αν βρέχει
τ'αγριολούλουδο αντέχει

Πέντε χρόνια δικασμένος Γιώργος Νταλάρας

Πέντε χρόνια δικασμένος Στίχοι: Παπάζογλου Βαγγέλης, Αγγούρης Μουσική: Παπάζογλου Βαγγέλης, Αγγούρης Πρώτη εκτέλεση: Στελλάκης Περπινιάδης Άλλες ερμηνείες: Γιώργος Νταλάρας 

Πέντε χρόνια δικασμένος μέσα στο γεντί κουλέ από το πολύ σεκλέτι το 'ριξα στον αργιλέ φύσα ρούφα τράβα τονε πάτα τονε κι άναφτονε φύλα τσίλιες για τους βλάχους κείνους τους δεσμοφυλάκους Κι άλλα πέντε ξεχασμένος από σένανε καλέ για παρηγοριά οι μάγκες μου πατούσαν αργιλέ φύσα ρούφα τράβα τονε πάτα τονε κι άναφτονε φύλα τσίλιες για τους βλάχους κείνους τους δεσμοφυλάκους Τώρα που 'χω ξεμπουκάρει μέσα απ' το γεντικουλέ γέμωσε τον αργιλέ μας να φουμάρουμε καλέ φύσα ρούφα τράβα τονε πάτα τονε κι άναφτονε φύλα τσίλιες για τ' αλάνι κι έρχονται δυο πολιτσμάνοι