Κυριακή, 22 Νοεμβρίου 2009

Ανεβαίνω σκαλοπάτια, Αντώνης Ρεπάνης

Όταν αγαπάς όχι μόνο ανεβαίνεις και κατεβαίνεις σκαλοπάτια, αλλά και κάνεις αυτό που ποτέ δε θα πίστευες ότι μπορείς να το κάνεις.




Ανεβαίνω σκαλοπάτια, Αντώνης Ρεπάνης


Στίχοι: Απόστολος Καλδάρας
Μουσική: Απόστολος Καλδάρας
Πρώτη εκτέλεση: Βαγγέλης Περπινιάδης
Άλλες ερμηνείες: Αντώνης Ρεπάνης

Το κορίτσι το δικό μου είναι απ τη φτωχολογιά,
μα στον κόσμο δεν υπάρχει άλλη τέτοια ομορφιά.
Αμάν, αμάν, αμάν, αμάν.

Ανεβαίνω σκαλοπάτια, ανεβαίνω ανηφοριές,
για να δώ τα δυο της μάτια που μ ανάψανε φωτιές.
Αχ, που μ ανάψανε φωτιές.

Το κορίτσι το δικό μου, το κοιτάζουνε πολλοί,
μα αυτό δεν έχει μάτια άλλον άντρα για να δεί
Αμάν, αμάν, αμάν, αμάν.

Ανεβαίνω σκαλοπάτια, ανεβαίνω ανηφοριές,
για να δώ τα δυο της μάτια που μ ανάψανε φωτιές.
Αχ, που μ ανάψανε φωτιές.

Το κορίτσι π αγαπάω, είν κορίτσι σπιτικό,
απ' την πόρτα του δε βγαίνει αν δεν πάω να το δώ.
Αμάν, αμάν, αμάν, αμάν.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Τα σχόλια σας είναι ελεύθερα