Παρασκευή, 20 Μαρτίου 2015

Η ιστορία του λαϊκού τραγουδιού (Μέρος Β)


Η Μικρασιατική καταστροφή μεταμορφώνει το ρεμπέτικο

   Η Μικρασιατική καταστροφή του 1922, λειτουργεί καταλυτικά στο ρεμπέτικο τραγούδι. Οι πρόσφυγες καταφτάνουν κατά κύματα φέρνοντας μαζί τους όπως οι εσωτερικοί μετανάστες στις αρχές του 19ου αιώνα, τα δικά τους ήθη και έθιμα, που συγκροτούσαν την προσωπική τους κουλτούρα.
   
Άνθρωποι πονεμένοι και βασανισμένοι, που μέσα σε μία νύχτα είχαν χάσει τον τόπο που γεννήθηκαν, αγαπημένα τους πρόσωπα, φίλους, συγγενείς και περιουσίες, προσπαθούν να ενταχθούν σε μία κοινωνία ανέτοιμη να τους αφομοιώσει εύκολα. 

Αυτό είχε ως αποτέλεσμα στα ήδη υπάρχοντα θέματα τους, να έχουν να αντιμετωπίσουν και έντονα οικονομικά έως και βιοτικά προβλήματα. Για αυτούς η έκφραση μέσα από την μουσική, αποτελεί μια ζωτική ανάγκη, αφού αποτελεί την μόνη παρηγοριά μέσα στα δεινά τους.

  
Άνθρωποι νοικοκυραίοι στον τόπο τους, παρά τα δεινά και τις δυσκολίες, φέρνουν μαζί τους τον κοσμοπολίτικο αέρα της Μικράς Ασίας και της ανατολής, μέσα από τραγούδια που μιλούν απευθείας στην καρδιά τους αλλά είναι πιο εκλεπτυσμένα και ανεπτυγμένα από το ως τότε ρεμπέτικο.
  
Η συνάντηση αυτών των δύο μουσικών ρευμάτων, τα οποία και τα δύο προέκυπταν από την μεγάλη ανάγκη έκφρασης των δημιουργών τους. γεννά ένα μοναδικό κράμα, που ενθουσιάζει τις τοπικές κοινωνίες, με το σμυρναίικο και το πολίτικο ύφος να δεσπόζουν.
  
Οι νέοι μουσικοί που κυριαρχούν στο μουσικό στερέωμα για περίπου μία δεκαετία έχουν πιο εκλεπτυσμένα όργανα και μουσικές γνώσεις.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Τα σχόλια σας είναι ελεύθερα