Δευτέρα, 23 Μαρτίου 2015

Η ιστορία του λαϊκού τραγουδιού (Μέρος Δ)


Η πορεία του λαϊκού τραγουδιού από το 30 έως σήμερα

Στο τέλος της δεκαετίας του 30, η λογοκρισία του Μεταξά απαγορεύει την ηχογράφηση των λεγόμενων «χασικλίδικων» και μάγκικων τραγουδιών. Ένα νέο ρεύμα με εντελώς διαφορετική θεματολογία, το οποίο χαρακτηρίζεται από πιο πολύπλοκες μουσικές φόρμες, χωρίς όμως να αρνείται τις βαθιές ρεμπέτικες ρίζες του, δημιουργείται από μεγάλους καλλιτέχνες της εποχής, όπως ο Βασίλης Τσιτσάνης, ο Γιάννης Παπαϊωάννου και ο Απόστολος Χατζηχρήστος, τοποθετώντας τα θεμέλια για την δημιουργία του κλασικού λαϊκού τραγουδιού.
  
Μετά το τέλος της γερμανικής κατοχής αναδεικνύεται μια νέα γενιά δημιουργών. Χαρισματικοί συνθέτες και μεγάλοι στιχουργοί, με ιδιαίτερη παιδεία και μόρφωση για τα μέτρα της εποχής, συνεργάζονται με μεγάλους καλλιτέχνες όπως ο Στέλιος Καζαντζίδης, ο Πάνος Γαβαλάς, ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης, Ο Στράτος Διονυσίου, Ο Σπύρος Ζαγοραίος κ.α  Τα νέα τραγούδια, μιλούν απευθείας στη καρδιά, του βασανισμένου Ελληνικού λαού. Ενός λαού, που προσπαθούσε να χτίσει μία καινούργια ζωή πάνω στα ερείπια του πολέμου και της γερμανικής κατοχής.


Αναφερόμενοι σε όλους αυτούς τους μύθους του λαϊκού τραγουδιού, δεν θα μπορούσαμε να παραλείψουμε τον Μανώλη Χιώτη, που το 1950 μετατρέπει το ως τότε τρίχορδο μπουζούκι, σε τετράχορδο, δίνοντας άλλη τροπή στις μουσικές ικανότητες αυτού του τόσο λαοφιλούς οργάνου.  Πολλοί δε είναι αυτοί που υποστηρίζουν πως είναι εκείνος που, τόσο με την φινέτσα του, όσο και με τις επιρροές από την τζαζ μουσική, βοήθησε το λαϊκό τραγούδι να γίνει αγαπητό και στα ανώτερα οικονομικά, κοινωνικά στρώματα. 

Το 1950 εμφανίζονται δυναμικά στο λαϊκό μουσικό προσκήνιο ο Μίκης Θεοδωράκης και ο Μάνος Χατζηδάκης διευρύνοντας τις μέχρι τότε μουσικές φόρμες, χαράσσοντας έτσι μία νέα πορεία στην ιστορία του λαϊκού τραγουδιού ενώ την ίδια περίοδο καταργούνται οι δίσκοι των 78 στροφών και μετατρέπονται σε δίσκους των 45 στροφών.
 Την ίδια εποχή κάνει και την εμφάνιση του ο Σταύρος Ξαρχάκος με διαχρονικές ιδιαίτερες δημιουργίες που τον καταξιώνουν ως άλλη μια υπερμεγέθη καλλιτεχνική προσωπικότητα.

   
Η δεκαετία του 60 φέρνει αλλαγές στην ιστορία του λαϊκού τραγουδιού, αφού κυκλοφορούν για πρώτη φορά, οι γνωστοί σε όλους μας, δίσκοι 33 στροφών, ενώ παράλληλα δημιουργούνται νέα εκσυγχρονισμένα στούντιο, που δίνουν μεγαλύτερες δυνατότητες στους καλλιτέχνες της εποχής. Την ίδια εποχή τα νυχτερινά μαγαζιά γνωρίζουν μία δυσάρεστη μετάλλαξη, που τους στερεί την αίγλη και την ποιότητα, με αποτέλεσμα την έντονη αντίδραση μεγάλων λαϊκών βάρδων. Είναι ακριβώς η εποχή που ο Στέλιος Καζαντζίδης παίρνει την απόφαση να αποσυρθεί από την νυχτερινή ζωή σε ηλικία μόλις 34 ετών.
   
Παρά τις δυσκολίες της εποχής, αναδεικνύονται μεγάλες καλλιτεχνικές μορφές του λαϊκού τραγουδιού, με χαρακτηριστικότερη αυτή του  Άκη Πάνου  τραγούδια του οποίου ερμήνευσαν κορυφαίοι καλλιτέχνες και του Γιώργου Ζαμπέτα ο οποίος κάνει έντονη την καλλιτεχνική του παρουσία μέσα από τον κινηματογράφο. Στα χνάρια όλων αυτών των μεγάλων λαϊκών ερμηνευτών, πατούν οι Χαρούλα Αλεξίου και ο Γιώργος Νταλάρας οι οποίοι γνωρίζουν έντονη αποδοχή από το κοινό, ερμηνεύοντας τραγούδια κορυφαίων συνθετών. Την ίδια εποχή εμφανίζεται και ο γνωστός ως Αρχάγγελος της Κρήτης «Νίκος Ξυλούρης» αφήνοντας μία μοναδική μουσική και πολιτιστική κληρονομιά στους μεταγενέστερους. 
  
Στη δεκαετία του 70 εμφανίζεται μία νέα θεματολογία, με διαφοροποιημένα λαϊκά ακούσματα ταλαντούχων ερμηνευτών όπως ο Μανώλης Ρασούλης, ο Νίκος Παπαζογλου, ο Διονύσης Σαββόπουλος κ.α ενώ έντονα είναι κα τα ακούσματα που χαρακτηρίζονται ως «Η εκδίκηση της γυφτιάς.» Την ίδια εποχή ο Χρήστος Νικολόπουλος υπογράφει την μοναδική δισκογραφική δουλειά του Στέλιου Καζαντζίδη με τίτλο «Υπάρχω», ενώ ο Μπιθικώτσης αρχίζει να συνθέτει ξανά και κάνει την εμφάνιση της στο λαϊκό στερέωμα η μεγάλη κυρία του λαϊκού τραγουδιού Ρίτα Σακελλαρίου.
  
Η δεκαετία του 80 φέρνει στο προσκήνιο μεγάλες λαϊκές φωνές που μεσουρανούν μέχρι σήμερα, όπως αυτή του Γιώργου Μαργαρίτη, του Μάκη Χριστοδουλόπουλου, του Πασχάλη Τερζή, του Βασίλη Καρρά, της Πίτσας Παπαδοπούλου, της Άτζελας Δημητρίου, της Κατερίνας Στανίσης, του Νότη Σφακιανάκη, του Σταμάτη Γονίδη, της Άντζελας Δημητρίου, της Ελευθερίας Αρβανιτάκη, της Γλυκερίας, του Γιάννη Πάριου και άλλων ιδιαίτερων μορφών του λαϊκού πενταγράμμου ενώ παράλληλα κομπανίες επιδιώκουν την αναβίωση παλιών λαϊκών τραγουδιών. Ο Χρήστος Νικολόπουλος συνεχίζει την ανοδική του πορεία ως συνθέτης μέσα από πολύ δυνατές καλλιτεχνικές συνεργασίες με μεγάλα ονόματα με χαρακτηριστικότερη όλων τη συνεργασία του με τον Στράτο Διονυσίου.  

Στην συγκεκριμένη δεκαετία καταξιώνονται και άλλοι σπουδαίοι λαϊκοί δημιουργοί όπως οι Θανάσης Πολυκανδριώτης, Σπύρος Γιατράς, Αλέκος Χρυσοβέργης, Τάκης Σούκας και εμφανίζονται μεγάλες λαϊκές φωνές όπως.


 Φτάνοντας στο σήμερα συναντάμε τον  Γιάννη Πλούταρχο, τον Αντώνη Ρέμο, τον Νίκο Οικονομόπουλο και πολλές άλλες σύγχρονες μεγάλες λαϊκές φωνές, που έχουν καταφέρει να δεσπόζουν, στο σημερινό λαϊκό πεντάγραμμο συνεχίζοντας να γραφούν με χρυσά γράμματα την ιστορία του λαϊκού τραγουδιού.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Τα σχόλια σας είναι ελεύθερα